4.6 kmDanevirke nie jest pojedynczym ciągiem murów, lecz całym systemem obronnym wpisanym w krajobraz: wałami ziemnymi, murami, rowami, palisadami, mokradłami i zaporami wodnymi. Niektóre części są wyraźnie widoczne nad ziemią, inne zachowały się jako ślady archeologiczne pod ziemią lub wodą. Dzięki temu miejsce jest mniej oczywiste niż wiele zabytków historycznych; trzeba tu odczytywać teren, a nie tylko patrzeć na fasadę.
Dannevirke Arkæologiske Park skupia kilka najłatwiej dostępnych i namacalnych punktów. Można tu zobaczyć odcinki wałów, Porten til Norden, Valdemarsmuren i zrekonstruowany szaniec artyleryjski z wojny w 1864 roku. W pobliżu znajdują się również Kovirke, Danhøjene oraz zachowany fragment drogi historycznego Hærvej, który prowadził przez bramę Danevirke.
Danevirke leżało na przesmyku szlezwickim, gdzie przejście między Jutlandią a kontynentalną Europą zwężało się za sprawą fiordów, rzek i mokradeł. System kontrolował pogranicze, a w epoce wikingów miał znaczenie dla ochrony szlaków handlowych prowadzących do Hedeby. Dziś obszar jest chroniony zarówno jako teren przyrodniczy, jak i zabytek historyczny. Wały są popularnym celem pieszych i rowerowych wycieczek po krajobrazie, w którym wojskową logikę wciąż można odczytać z układu wzgórz, rowów i otwartych przestrzeni.
Hedeby leżało nad Szlezwikiem i od VII wieku rozrastało się, stając się jednym z ważnych ośrodków handlowych epoki wikingów. Spotykały się tu szlaki między Morzem Północnym, Morzem Bałtyckim, Skandynawią i europejskim kontynentem.
Miejsce to jest wspólnym obiektem światowego dziedzictwa wraz z Danevirke, ponieważ miasto handlowe, port i umocnienia obronne są ze sobą ściśle powiązane. Muzeum Hedeby znajduje się na obrzeżach dawnego miasta i prezentuje znaleziska, halę okrętową, zrekonstruowane wikińskie domy oraz pomost. Być może najcichszym świadectwem jest fakt, że około 95 procent obszaru miasta nadal nie zostało wykopane.